Աշակերտության հիմքերը․ նյութեր

Ամփոփում․ Փոխանակ իրերը «սեփականը համարելու»՝ նրանք իրենց ունեցածը տնօրինում էին՝ ուրիշների օգտի համար։

«Ոչ ոք իր ունեցվածքը իրենը չէր համարում, այլ ամեն ինչ ընդհանուր էին օգտագործում։ 
… Եվ Աստծո շնորհը մեծ զորությամբ գործում էր բոլորի մեջ, այնպես որ նրանց մեջ ոչ մի կարիքավոր չկար։ Ժամանակ առ ժամանակ հող կամ տուն ունեցողները վաճառում էին դրանք, վաճառքից ստացած գումարը բերում ու դնում էին առաքյալների ոտքերի առաջ, իսկ այն բաժանվում էր կարիքավորներին»։

Գործք 4:32-34

Աստված եկեղեցում պաշտպանություն էր դրել կարիքից։ Երբ Հիսուսի հետևորդները հոգ են տանում միմյանց մասին, ինչպես Գործք 4-ում, մարդկանց ու ընտանիքները չեն զրկվի սննդից, հագուստից, բնակարանից ու խմելու ջրից։ Թեև Գործք 4-ում այս մանրամասները նշված չեն, կարդում ենք, որ Աստծո շնորհը նրանց կյանքում «մեծ զորությամբ էր գործում», և «նրանց մեջ ոչ մի կարիքավոր չկար»։

Վաղ եկեղեցու քայլերը բխում էին իրենց ունեցածի մասին հիմնարար պատկերացումից։ Հիսուսի առաջին հետևորդները համարում էին, որ իրենց ունեցածը ուրիշներինն է։ Փոխանակ իրերը «սեփականը համարելու»՝ նրանք իրենց ունեցածը տնօրինում էին՝ ուրիշների օգտի համար։ Նրանք ուրիշներին տալիս էին ոչ թե իրենց ավելցուկից, այլ վաճառում էին իրենց հողն ու տները, որպեսզի օգնեն կարիքավորներին։

Հուզիչ է պատկերացնել, թե այսօր ինչպիսին կլիներ, եթե հավատացյալներն իրենց ունեցածը սիրով կիսեին։ Երբ գնումներ ենք անում, հարցնում ենք․ «Ի՞նչ կարող եմ զամբյուղս դնել, որ մեկ ուրիշ ընտանիքի պետք գա»։ Երբ նկատում ենք, որ մեքենայի յուղը փոխելու ժամանակն է, հարցնում ենք․ «Ուրիշ ո՞ւմ է պետք յուղը փոխել»։ Երբ հագուստ ենք գնում, հարցնում ենք․ «Ո՞ւմ կարող է սա ինձնից ավելի պետք գալ»։ Գուցե հատուկ գումար պահենք ծրարի մեջ, որպեսզի կարիք լսելիս պատրաստ լինենք օգնելու։ Գուցե վաճառենք մեր ունեցած որևէ բան՝ մեծ թե փոքր, և գումարը տանք եկեղեցուն, որ բաժանի կարիքավորներին։ Կամ մեր եկեղեցու մի երեխայի ճամբարի վարձը վճարենք։ Կամ մտածենք՝ մեքենայի համար չորսի փոխարեն հինգ նոր անվադող գնելու մասին։ Ի վերջո, բավականաչափ գումար կհավաքենք մի ամբողջ հավաքածու գնելու ու մեկ ուրիշ հավատացյալի ուրախացնելու համար։

Մեր ունեցածի հանդեպ արմատական մոտեցումը բազմացող եկեղեցու ԴՆԹ-ի կարևոր մասն է։ Պատկերացրեք՝ մեր մեջ «ոչ մի կարիքավոր» չկա։ Այսպիսի առատ սերը կազդի մեր շուրջը եղող անհավատների վրա։